خب من دبیر اجرایی یه مسابقه کشوری بودم. از بیشتر از 100 تا شرکت کننده رسیدیم به 25 تا، از 25 تا رسیدیم به 10 تا، حالا از اون 10 تا 4 نفر کلا مرحله آخر رو ایگنور کردن و هیچ حرکتی براش نزدن. من به اینا میگم آدمای ضعیف. چون 3 تاشون کسایی هستن که تقریبا تو مراحل قبلی نفرات برتر بودن و برنده شدن و کلی امتیاز بالقوه رو از دست دادن. توی این مسابقه نذاشته بودم حق و ناحق بشه یا با آشنا بازی کسایی که میخوان رو بین برنده ها جا کنن. حتی برای جایزه هم کلی تلاش کردم که بجای وعده وعید، به نفرات منتخب پول بدن و به نفرات برتر طلا، و از طرف یه نهاد خصوصی هم قرار بود اعزام بشن به یه رویداد بین المللی اروپایی. من که کارمو کامل و درست انجام دادم. اینا خودشون باعث شکست خودشون شدن. چون قدم آخر حتی سعی نکردن رقابت رو ادامه بدن!

بازنده اونی نیست که به عنوان نفر آخر از خط پایان رد میشه؛ بازنده اونی هست که وقتی خسته شده، کلا مسیر رو ادامه نداده!