توی مترو بودن و ایستگاه حسین‌آباد و خستگی چند ساعت سر و کله زدن با بچه ها، هیچ کدوم ربطی نداشت. اینا هر روز تکرار میشن. ولی چرا الان یهو باید دلم برای عطر گل یاس تنگ بشه و براش بغض کنم؟