مدتها بود که به قول خانم زاخاریان [اینقدر] «خالی از عاطفه و خشم» نشده بودم

خالی خالی ام

نه در اون حد که وحشی (از نوع بافقی یا حتی غیربافقی) بشم و بگم «با هیچ کسم میل سخن نیست» که اتفاقا برعکس

ولی خب

میل سخن کجا و ما کجا

ولش کن